Blog / Handelaar aan het woord /

De kunst van een familiebedrijf

Welkom op onze blog

Default

Global Director

 

De kunst van een familiebedrijf

In 1980 nam de mama van Colette en Chantal Ruchenne hotel Le Saint-Amour over in Durbuy. Vandaag runnen de twee zussen een goeddraaiende zaak. Met terugkerende trouwe klanten, zowel in het driesterrenhotel als in het gastronomische restaurant. Het geheim van een geslaagd familiebedrijf? Colette en Chantal vertrouwen het ons toe...  

De zussen Ruchenne zijn onafscheidelijk sinds hun kindertijd, zelfs al verschillen hun karakters sterk. Sinds de overname in 1980 hielpen ze hun moeder. “We verschillen maar zestien maanden en toch heeft Chantal mij altijd beschouwd als haar oudere zus”, vertelt Colette Ruchenne. “Ze vertrouwt mij en rekent op mij.” Chantal gaat akkoord: “Mijn zus is mijn houvast. Wat er ook gebeurt, ik weet dat ik altijd op haar kan rekenen. En omgekeerd ook, natuurlijk."

 

Elkaar versterken

Dat wederzijds vertrouwen is de basis van hun evenwichtige samenwerking. Elke zus weet waar ze goed is in, en legt zich daarop toe. “We mogen niet onder elkaars duiven schieten”, verklaart Colette. “Met haar extraverte karakter is Chantal de geknipte persoon om onze public relations te verzorgen. Terwijl mijn gevoel voor organisatie een troef is om me bezig te houden met de administratie: prijzen, facturen, bestellingen, betalingen,…” Chantal voegt trots toe : “Colette is ook heel vindingrijk met fantastische ideeën. Haar passie voor decoratie zette ze in voor de smaakvolle inrichting van de hotelkamers.”

We zijn van nul begonnen, maar het is ons gelukt.
file

 

De tips van Colette en Chantal

- Hou de samenwerking evenwichtig

- Vertrouw elkaar en wees eerlijk

- Verdeel het werk volgens jullie karakters: niet iedereen is goed in alles

- Probeer niet jaloers te zijn op elkaar

- Kritiek geven moet kunnen

 

 

Met ups en downs

Als we vragen naar hun mooie of moeilijke momenten in Saint-Amour, merk je hun verschillende persoonlijkheden. Chantal heeft het over haar verdriet over de dood van een trouwe klant: “Sommige klanten van het eerste uur kwamen later terug met hun kinderen en hun kleinkinderen. Hier gaan we altijd vriendschappelijk met elkaar om. We werken niet voor het geld, maar voor de fijne menselijke contacten. Mijn gelukkigste moment? Toen mijn dochter hier startte.”

Sommige klanten van het eerste uur kwamen later terug met hun kinderen en hun kleinkinderen.

 

Bij Colette komt een minder leuke gebeurtenis naar boven: de organisatie van een feest tijdens een verschrikkelijke periode van overstromingen in de regio. Er zijn ook mooie herinneringen: ontroerd herinnert ze zich hun eerste trofee, in de jaren 80: een vorkje in de Michelingids. Een beloning voor al het harde werk: “We zijn van nul begonnen, maar het is ons gelukt. We weten wat werken is.” De zussen laten zich bijstaan door hun entourage, zoals chef-kok Roland Gemis. Hij runt het restaurant en is ook de man van Colette. We zeiden je toch al dat het om een familieverhaal ging?